Χαλκίδα 2.0: Σχεδόν 200€ το μέτρο για να καταλήξουν σκουπίδια στον γιαλό. Το φιάσκο με τα περιβόητα δίχτυα για τις τσούχτρες στη Χαλκίδα

Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ «στο κύμα» – Τα πολυδιαφημισμένα πλωτά δίχτυα για τις τσούχτρες σαπίζουν ξεβρασμένα στα Καλάμια

Μια εικόνα εγκατάλειψης, σπατάλης και διοικητικής αδιαφορίας αντικρίζουν καθημερινά οι κάτοικοι και οι περιπατητές στις ακτές της Χαλκίδας, διαπιστώνοντας στην πράξη πώς οι βαρύγδουπες εξαγγελίες για «θωράκιση των ακτών» κατέληξαν σε ένα πολυδάπανο ναυάγιο. Τα περιβόητα πλωτά φράγματα προστασίας από τις τσούχτρες και τις μέδουσες, τα οποία παρουσιάστηκαν με τυμπανοκρουσίες ως η απόλυτη καινοτόμος λύση για τις παραλίες του Δήμου Χαλκιδέων, κείτονται σήμερα διαλυμένα, σκισμένα και θαμμένα στα φύκια και τα φερτά υλικά, στην παραλία Καλάμια.

Ένας πανάκριβος λογαριασμός που ξέβρασε η θάλασσα

Η υπόθεση προκαλεί εύλογη οργή, καθώς δεν πρόκειται για μια απλή αστοχία υλικού, αλλά για έργο τεράστιου οικονομικού κόστους. Με τις τιμές ανά μέτρο να αγγίζουν —και κατά περιπτώσεις να ξεπερνούν— τα 200 ευρώ, και με συνολικές δαπάνες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από δημόσιους και δημοτικούς πόρους, το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό.

Αντί για αποτελεσματική προστασία των λουόμενων μέσα στο νερό, οι κίτρινοι πλωτήρες και τα συνοδευτικά πλέγματα βρίσκονται πλέον συσσωρευμένα έξω στην ακτή, μπλεγμένα με ξύλα, πλαστικά απορρίμματα και καλαμιές. Σε διάφορα σημεία —από τις Ροδιές μέχρι τα Καλάμια— τα δίχτυα σκίστηκαν από τα πρώτα κιόλας ισχυρά ρεύματα και τον κυματισμό του Ευβοϊκού, μετατρέποντας μια υποτιθέμενη επένδυση σε επικίνδυνη εστία ρύπανσης.

Το χρονικό της αστοχίας και η σιωπή του Δήμου

Όταν ξεκίνησε η εγκατάστασή τους, οι αρμόδιοι παράγοντες της δημοτικής αρχής έκαναν λόγο για «ασπίδα ασφαλείας» απέναντι στις μέδουσες και για εύκολη, ευέλικτη διαχείριση των φραγμάτων. Ωστόσο, η πραγματικότητα της θάλασσας αποδείχθηκε αμείλικτη.

Ενώ η θερινή σεζόν ολοκληρώθηκε και οι πρώτες φθινοπωρινές κακοκαιρίες έκαναν την εμφάνισή τους, κανένα δημοτικό συνεργείο δεν μερίμνησε για την έγκαιρη περισυλλογή, τον καθαρισμό και την ασφαλή αποθήκευση του πανάκριβου εξοπλισμού, ώστε να προστατευθεί η δημόσια περιουσία.

Οικολογική υποβάθμιση και ερωτήματα για τη διαχείριση

Πέρα από το κραυγαλέο οικονομικό ζήτημα, προκύπτει και σαφής περιβαλλοντική διάσταση. Βαριά συνθετικά υλικά, μουσαμάδες και πολυμερή πλέγματα παραμένουν εκτεθειμένα στην ηλιακή ακτινοβολία και την αλμύρα, αποσαθρώνονται και θρυμματίζονται, απελευθερώνοντας μικροπλαστικά στο παράκτιο οικοσύστημα.

Οι πολίτες της Χαλκίδας, βλέποντας το εξωφρενικό κόστος ανά μέτρο να έχει μετατραπεί σε κουρέλια πάνω στην άμμο, ζητούν ξεκάθαρες απαντήσεις:

• Ποιος ανέλαβε την ευθύνη για την επιλογή και την τοποθέτηση αυτών των υλικών;
• Υπάρχει εγγύηση καλής εκτέλεσης και αντοχής από τον ανάδοχο;
• Για ποιο λόγο ο εξοπλισμός αφέθηκε να σαπίσει στην ακτή αντί να μαζευτεί εγκαίρως;

Όσο οι αρμόδιοι επιλέγουν τη σιωπή, η εικόνα στα Καλάμια παραμένει αδιάψευστος μάρτυρας μιας πολιτικής που «πέταξε» χρήματα των φορολογουμένων στη θάλασσα — και τα άφησε να σαπίσουν στον γιαλό.