Μακέτες για likes και σέλφι, κοντέινερ για τα παιδιά μας; Η «λαμπερή» εικονική πραγματικότητα και η σκληρή αλήθεια στα σχολεία της Χαλκίδας

Ωραία τα 3D γραφικά, τα λαμπερά σχέδια και οι θριαμβευτικές ανακοινώσεις στα social media για τα «σχολεία του μέλλοντος». Μόνο που η πραγματικότητα του σήμερα δεν προσφέρεται για ντεκόρ και αναμνηστικές σέλφι.

Με πανηγυρικό τόνο σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα, έκανε γνωστή την έγκριση χρηματοδότησης για την ανέγερση νέων σχολικών κτιρίων, αναφέροντας:

«Εγκρίθηκε η χρηματοδότηση για την ανέγερση νέων σχολικών κτιρίων για το 2ο Νηπιαγωγείο Δροσιάς (περιοχής Ξηρόβρυσης) και το 29ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας (περιοχής Κανήθου), δυναμικότητας 100 παιδιών συνολικά, προϋπολογισμού 2.593.133 ευρώ.

Πιστοί στις δεσμεύσεις μας προχωράμε στην κατασκευή τους, λύνοντας ακόμα ένα πρόβλημα σχολικής στέγης του Δήμου μας.

Ευχαριστώ την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και τη Διαχειριστική Αρχή του ΕΣΠΑ για την έγκριση της χρηματοδότησης.

Ευχαριστώ τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Δροσιάς για την παραχώρηση τμήματος του οικοπέδου. Χωρίς αυτό δεν θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε.

Ευχαριστώ τις υπηρεσίες του Δήμου μας (Τεχνική, Προγραμματισμός) και τους συνεργάτες μου, γιατί εκπόνησαν άρτιες μελέτες και κατέθεσαν πλήρη φάκελο, σε ένα πρόγραμμα ανταγωνιστικό, όπως το ΕΣΠΑ και πέρασε την αξιολόγηση.

Συνεχίζουμε για το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας.»

Η άλλη όψη του νομίσματος: Η καθημερινότητα των μαθητών

Αναμφίβολα, κάθε νέο σχολικό κτίριο και κάθε κονδύλι που εξασφαλίζεται είναι μια θετική εξέλιξη που η τοπική κοινωνία περιμένει εδώ και χρόνια. Το ερώτημα όμως που θέτουν γονείς, εκπαιδευτικοί και πολίτες παραμένει αμείλικτο: Μέχρι να γίνουν τα σχέδια πραγματικότητα, τι γίνεται με το παρόν των παιδιών μας;

Την ίδια ώρα που τα δελτία τύπου και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν από ψηφιακές μακέτες, στον Δήμο Χαλκιδέων του σήμερα:

• Μαθητές συνεχίζουν να κάνουν μάθημα στοιβαγμένοι μέσα σε κοντέινερ-κλουβιά, που το καλοκαίρι βράζουν και τον χειμώνα παγώνουν.
• Σχολικές μονάδες λειτουργούν με ελλείψεις ακόμα και σε βασικές υποδομές ασφαλείας, μένοντας κατά καιρούς χωρίς καν εξώπορτα.
• Παιδιά αναγκάζονται να παίζουν σε αύλειους χώρους γεμάτους σπασμένα τσιμέντα, λακκούβες και παγίδες τραυματισμού.

Καλές και καλοδεχούμενες οι χρηματοδοτήσεις χωρίς κανένα αστεράκι, αλλά το μέλλον των παιδιών μας κρίνεται πρωτίστως από το πώς εξασφαλίζονται οι συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας εδώ και τώρα.