Παίζει το «κεφάλι» της η Βάκα: Εργάτες του Δήμου με αδιάβροχα στη Βενιζέλου για να μη γίνουν τα δέντρα η πολιτική της «ταφόπλακα»

Σε καθεστώς απόλυτου συναγερμού και κάτω από ασφυκτική πολιτική πίεση βρίσκεται η Δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα, καθώς τα πολύπαθα έργα στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου κινδύνευσαν να μετατραπούν σε φιάσκο πρώτου μεγέθους κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας.

Το πρωί της Τετάρτης, υπό καταρρακτώδη βροχή και ισχυρούς ανέμους, εκτυλίχθηκαν πρωτόγνωρες εικόνες στο ύψος των Δικαστηρίων Χαλκίδας. Περίπου δέκα εργάτες του Δήμου, φορώντας κίτρινα φωσφοριζέ αδιάβροχα, έδιναν άνιση μάχη μέσα στη νεροποντή για να μαζέψουν, να δέσουν και να στηρίξουν άρον-άρον τα νεοφυτεμένα δέντρα.

Η κατάσταση στο οδόστρωμα και τα προβλήματα στην κυκλοφορία

Η πραγματικότητα στο σημείο ήταν δραματική: αρκετά από τα δέντρα είχαν ήδη λυγίσει ή πέσει στο έδαφος, δημιουργώντας σοβαρά εμπόδια και κινδύνους στην ομαλή διέλευση των διερχόμενων οχημάτων. Οι εργαζόμενοι, αψηφώντας την καταιγίδα, έτρεχαν να απελευθερώσουν το οδόστρωμα και να στερεώσουν εκ νέου όσα κινδύνευαν με άμεσο ξερίζωμα.

Ο φόβος της πολιτικής «ταφόπλακας»

Η άμεση κινητοποίηση δεν ήταν τυχαία. Τα έργα ανάπλασης της Βενιζέλου αποτελούν εδώ και καιρό σημείο τριβής και σφοδρής κριτικής από δημότες και αντιπολίτευση.

Στη δημοτική αρχή γνωρίζουν καλά πως σε μια τέτοια συγκυρία «παίζουν το κεφάλι τους». Αν τα πρόσφατα φυτεμένα δέντρα κατέληγαν μαζικά ξεριζωμένα στη μέση του δρόμου, η εικόνα αυτή θα λειτουργούσε ως επικοινωνιακή και πολιτική «ταφόπλακα» για τη διοίκηση της Έλενας Βάκα. Ο φόβος αυτός ανάγκασε τις αρμόδιες υπηρεσίες να κατεβάσουν εσπευσμένα προσωπικό μέσα στην καταιγίδα για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν

«Μπράβο στους εργάτες» vs «Με τίποτα δεν ευχαριστιόμαστε»

Την ίδια στιγμή, το περιστατικό άνοιξε έναν νέο κύκλο συζητήσεων ανάμεσα στους πολίτες. Αυτόπτες μάρτυρες που πέρασαν από το σημείο την ώρα της σφοδρής καταιγίδας εξήραν την αυτοθυσία των ανθρώπων της καθαριότητας και του πρασίνου:

«Μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους που με τόση βροχή βγήκαν στο δρόμο και μάζεψαν τα πεσμένα δέντρα. Υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με τα αυτοκίνητα. Αν δεν έτρεχαν να τα φτιάξουν, πάλι θα είχαμε να λέμε… Τελικά με τίποτα δεν ευχαριστιόμαστε!», σχολίαζαν χαρακτηριστικά διερχόμενοι οδηγοί.

Το δίλημμα, ωστόσο, παραμένει: επρόκειτο για μια άξια συγχαρητηρίων επέμβαση αυτοθυσίας των εργαζομένων ή για το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός πρόχειρου σχεδιασμού, που αναγκάζει τους εργάτες του Δήμου να γίνονται «ασπίδα» για να καλύψουν τις αστοχίες της διοίκησης;